روايات ، مسأله امكان دخول خصى مفروض و مسلم است ، به طورى كه صاحب جواهر مورد روايات را صورت دخول خصاء قرار داده است . 4 - روايات دلالت‌كننده بر خيار فسخ در خصاء 1 - موثقه عبد الله بن بكير عن أبيه عن احدهما عليهم السلام فى خصى دلس نفسه لامرأة مسلمة فتزوجها فقال : يفرق بينهما ان شاءت المرأة و يوجع رأسه و ان رضيت به و اقامت معه لم يكن لها بعد رضاها به أن تأباه . « 1 » 2 - موثقه سماعة عن ابى عبد الله عليه السلام ان خصيا دلس نفسه لامرأة قال : يفرق بينهما و تأخذ منه صداقها و يوجع ظهره ، كما دلس نفسه . « 2 » بررسى سند : سماعة واقفى است ، لكن شيخ در « عدة الاصول » گفته است كه : اصحاب ما به روايات واقفه عمل كرده‌اند . و خصوصا اسم سماعة را برده است . و اما زرعة اگر چه تصريحى بر وثاقت او نشده است ، لكن از آنجا كه راوى كتاب سماعة منحصر به زرعة است ، اعتبار او از اين راه ثابت مىشود . و اما عبد الله بن بكير در روايت اول ، اگر چه از فطحيه است ، لكن از ثقات ، بلكه از اصحاب اجماع و فقهاء فطحيه است و عمل به موثقات ، خصوصا چنين موثقه‌اى از مسلمات بين متأخرين است ، بنابراين ؛ از نظر سند دو روايت مذكور هيچ خدشه‌اى ندارند . بررسى دلالت : و اما از نظر دلالت ، جمع بين دو روايت مذكور اين است كه تفريق بين آنها قهرى نيست ، بلكه در اختيار زن است ، و از اينكه در روايت سماعه مىفرمايد « صداقش را از او مىگيرد » و ظهور آن در صداق مسماى اوست ، مؤيد اين است كه در فرض سؤال دخول هم شده است ، البته اگر اين مطلب معارضى نداشته باشد . 3 - صحيحه ابن مسكان قال : بعثت به مسأله مع ابن اعين ، قلت : سله عن خصى دلس نفسه

--> ( 1 ) - وسائل الشيعة 14 : 608 ، كتاب النكاح ، ابواب العيوب ، الباب 13 ، الحديث 1 . ( 2 ) - وسائل الشيعة 14 : 608 ، كتاب النكاح ، ابواب العيوب ، الباب 13 ، الحديث 2 .